W latach 1720–1725 sanktuarium odwiedzała kilka razy do roku późniejsza królowa Francji, Maria Leszczyńska, która mieszkała wtedy w Wissembourgu. Królowa zawdzięczała Madonnie z Marienthalu małżeństwo z Ludwikiem XV. Maria ofiarowała klasztorowi kilka monstrancji, a 5 marca 1727 przekazała sanktuarium dwie złote korony, którymi ukoronowano rzeźbę Maryi. W 1765 kompleks został odebrany jezuitom przez Ludwika XV i przekazany rok później biskupowi Strasburga.
We wrześniu 1859 odbyła się koronacja figury Matki Bożej Litościwej, na uroczystość przybyło ok. 10 tysięcy pielgrzymów. W 1863 rozpoczęto budowę neogotyckiego kościoła, poświęcenie ukończonej budowli w 1866 zgromadziło 20 tysięcy osób. W 1892 papież Leon XIII wyniósł świątynię do godności bazyliki mniejszej.
Podczas II wojny światowej zniszczone zostały wszystkie witraże, a mury bazyliki zostały uszkodzone. Figura Matki Bożej Radosnej została ukryta w Saint-Dié-des-Vosges, gdzie uniknęła zniszczenia.
Architektura i wyposażenie Świątynia neogotycka, trójnawowa. Wnętrze kościoła zdobią dwie figury Maryi – Matki Bożej Litościwej (siedzącej) oraz Matki Bożej Radosnej (stojącej). Na emporze znajdują się organy z 1962, z pedałem i 44 rejestrami.
Galeria
Przypisy
Marienthal Kategoria:Sanktuaria maryjne we Francji Kategoria:Bazyliki we Francji Kategoria:Architektura neogotycka we Francji Kategoria:Maryjne wezwania świątyń Kategoria:Zabytkowe kościoły we Francji