W 1574 r., podczas budowy miejskich umocnień w obliczu zagrożenia tureckiego, kościół włączono w ciąg murów miejskich, przebudowując jego nawę na miejską bramę, od kierunku wiodącej przez nią drogi nazywaną „Krupińską”, „Budzińską” lub „Svätoantolską”. Gdy w drugiej połowie XIX w. przystąpiono do rozbiórki miejskich umocnień, przy okazji poszerzania owej drogi w 1879 r. brama (tj. dawna nawa kościoła) została zburzona. Pozostałe prezbiterium po tymczasowym zamknięciu otworu tęczowego wykorzystywano jako magazyn. W latach 1894–1895 przebudowano je w stylu neogotyckim na kaplicę z dodaniem wieżyczkiAlbert Kelemen a kolektív: Štiavnické vrchy. Turistický sprievodca ČSSR, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1986, s. 175.
Architektura i wyposażenie Niewielka bryła obiektu posiada skromną fasadę z wysokim wejściem na osi, zwieńczoną frontonem z centralnie umieszczonym okrągłym oknem. Prosta nawa nakryta jest wysokim dachem dwuspadowym, na którego kalenicy nad frontonem wznosi się strzelista wieżyczka z dzwonkiem.
We wnętrzu neogotycki ołtarz, który według projektu profesora Ladislava Fodora wykonał bańskobystrzycki rzeźbiarz Jozef KrausVladimír Bárta, Ján Novák: Banská Štiavnica. Stručný vlastivedný sprievodca, wyd. abARTPRESS, Banská Bystrica 1991, s. 42 (lub Krauze).
Przypisy
Kategoria:Zabytki Bańskiej Szczawnicy Kategoria:Kościoły w Bańskiej Szczawnicy Kategoria:Zabytkowe kościoły na Słowacji