W latach 1983–1990 był profesorem SGGW w Warszawie.
Od 1969 członek korespondent, od 1980 członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, był m.in. przewodniczącym Komitetu Techniki Rolniczej, członkiem Prezydium PAN oraz sekretarzem Wydziału V Akademii (Nauk Rolniczych i Leśnych). Otrzymał doktoraty honoris causa Akademii Rolniczej w Lublinie (1985), Akademii Rolniczej w Krakowie (1989), Akademii Rolniczej we Wrocławiu (1993) i Akademii Rolniczej w Szczecinie (2007).
Prowadził badania i prace głównie z mechaniki gleby i teorii maszyn rolniczych. Został odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą (2005 – pkt 1.), Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Wybrane publikacje Teoria i konstrukcja maszyn rolniczych (1968, wspólnie z Henrykiem Bernackim i Czesławem Kanafojskim) Zagadnienia wymiany ciepła i masy w materiałach roślinnych (1973, współautor) Aktualne zagadnienia mechaniki gleb (1975, wspólnie z Adamem Pukosem) Właściwości cieplne ciał kapilarno-porowatych i metody ich pomiaru (1976, współautor) Gleba-maszyna-roślina (1977, wspólnie z Władysławem Byszewskim)
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1993. Członkowie Polskiej Akademii Nauk.