Wśród papierów poety zachował się króciutki list Marii Kalergis, który niewątpliwie wpłynął na kształt listu Klaudii w komedii, w którym hrabina prosi poetę, by pamiętał o jej książce, skarży się na zamęt w miejscu, gdzie pisze i prosi go o listy, które jej tak dobrze robią.
Komedia powstała najwcześniej w marcu 1850 po powrocie z Zurychu do Paryża Emmy Herwegh, żony poety Georga, która bardzo zaprzyjaźniona z poetą opowiedziała mu o własnej tragedii małżeńskiej, podobnej do tragedii sercowej Norwida. Symetryczność charakterów i losów czworga ludzi stała się pierwowzorem podobnej symetryczności bohaterów utworu.
Dzieje rękopisu Przepisany tekst komedii jeszcze w 1850 roku trafił do rąk Trębickiej, która świetnie się orientowała kim jest komediowa Klaudia. Pozostał tam do 1858 roku, kiedy w związku z planami wydawniczymi Antoniego Zaleskiego poeta poprosił Trębicką o przesłanie Zaleskiemu posiadanego przez nią rękopisu poematu Szczesna. Trębicka uczyniła zadość tej prośbie a do przesyłki dołączyła, nie bez pewnej złośliwości, Noc 1002, łącząc w ten sposób historię dwóch zawodów miłosnych poety. W majątku Zaleskiego, Zubiszkach, poemat przeleżał do 1867, przetrwawszy rewizje carskiej policji i nieobecność gospodarza zesłanego na 4 lata do Wiatki.