Po 5 latach pobytu w Hamburgu Campe przeprowadza się na wieś, 20 kilometrów od Hamburga, aby zgodnie z ideami Rousseau wieść spokojne życie na łonie natury, z dala od cywilizacji. W 1786 książę brunszwicki mianuje go radcą szkolnym i powierza mu reformę całego szkolnictwa. Jednak jego plany reform zostają uznane za zbyt radykalne i Campe traci swą funkcję. W roku 1788 razem z przyjaciółmi zakłada czasopismo Braunschweigisches Journal, przeznaczone nie tylko dla wykształconych elit, ale też dla prostych ludzi. W roku 1789 Campe jedzie do Francji, aby naocznie być świadkiem „pogrzebu francuskiego despotyzmu” („Leichenbegängnis des französischen Despotismus“)Za: Schiewe, Jürgen (1988): Sprachpurismus und Emanzipation. Joachim Heinrich Campes Verdeutschungsprogramm...,, s. 35.. Z Francji pisze swoje „Listy z Paryża” (Briefe aus Paris), w których nawiązuje do sytuacji w Niemczech, wyrażając nadzieję, że Niemcy pójdą za przykładem Francji. W niektórych kręgach w Niemczech uchodzi za wywrotowca i w późniejszych swoich listach unika już bezpośrednich aluzji do Niemiec. Po powrocie do kraju zajmuje się teraz głównie tematyką języka niemieckiego i jego „czystości”.