Michał Tyszkiewicz-Łohojski (ur. w Andruszówce, zm. 3 sierpnia 1930 w Gnieźnie) – polsko-ukraiński hrabia, dyplomata Ukraińskiej Republiki Ludowej, publicysta, malarz oraz filantrop. W 1910, 1911 i 1927 roku nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla.
Życiorys Pochodził z arystokratycznego rodu Tyszkiewiczów. Urodził się w rodzinnym majątku Andruszówka (obecnie znajduje się w obwodzie winnickim na Ukrainie). W młodości mieszkał w Warszawie i Wilnie. W Petersburgu i Paryżu studiował malarstwo. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Petersburgu ze srebrnym medalem. Po ukończeniu studiów powrócił do Andruszówki, gdzie poświęcił się działalności społecznej, politycznej oraz filantropijnej. Wspierał finansowo polskich i ukraińskich artystów oraz agitował przeciwko rusyfikacji terenów ukraińskich oraz tendencjom wojennym. W latach 1879–1880 służył w wojsku rosyjskim.
Stał na czele Związku Katolików Ukraińskich i był założycielem Kijowskiego Towarzystwa Przyjaciół Pokoju.
Fundował wiele nagród i stypendiów. Przekazał trzy tysiące franków dla Uniwersytetu w Louvain na utworzenie katedry ukrainoznawstwa. W 1907 roku podarował redakcji „Kłosy” tysiąc egzemplarzy Pana Tadeusza, dla czytelników tego pisma. Przekazał pieniądze również warszawskiemu Towarzystwu Zachęty Sztuk Pięknych.