Współcześnie freak fightami zwykle określane są walki osób niezwiązanych na co dzień ze sportami walki, m.in. celebrytów, piosenkarzy, raperów, youtuberów, influencerów czy innych osób znanych ze świata mediów, a także sportowców uprawiających inne dyscypliny. Przyjęło się, że osoba medialna spoza sportów walki nazywana jest tzw. freak fighterem.
Historia freak fightów Wczesne organizacje MMA zazwyczaj miały niewielką lub żadną kontrolę nad możliwościami i wagą, co skutkowało bardzo nierównymi walkami w wadze otwartej (bez limitu wagowego). Pierwsze gale Ultimate Fighting Championship obfitowały w powtarzające się pokazy dziwactw, a najsłynniejszą z nich była prawdopodobnie walka 200-funtowego zawodnika kenpo z 600-funtowym zapaśnikiem sumo . Sama organizacja nie zamknęła się przed nimi całkowicie aż do końca lat 90.
W tym samym czasie japońska organizacja Pride Fighting Championships przyjęła tę koncepcję, zapoczątkowując zwyczaj tworzenia zestawień opartych na idei „technika kontra rozmiar” lub „Dawid kontra Goliat”. Były zawodnik Pancrase Ikuhisa Minowa stał się regularnym uczestnikiem walk z zawodnikami wagi superciężkiej o różnym pochodzeniu, podobnie jak 400-funtowy zawodowy wrestler z przeciwnej strony.