Od 1993 jako pierwszy w Polsce przeprowadzał operacje endoskopowe zatok przynosowych i w obrębie podstawy czaszki. Szkolił się m.in. u prof. . 30 listopada 1995 uzyskał habilitację na podstawie osiągnięcia Rola kompleksu ujściowo-przewodowego w patomechanizmie przewlekłego zapalenia zatok przynosowych. 18 grudnia 2001 otrzymał tytuł naukowy profesoraPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 listopada 2001 r. nr 115-14-01 o nadaniu tytułu naukowego profesora ().. W latach 2002–2003 był kierownikiem Kliniki Otolaryngologii I Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie. W latach 2003–2006 był pełnił funkcję konsultanta wojewódzkiego ds. otorynolaryngologii dla woj. mazowieckiego. Od 2011 był kierownikiem Kliniki Otorynolaryngologii Wydziału Lekarsko-Dentystycznego WUM.

Wypromował 14 doktorów nauk medycznych. Uczestniczył w licznych kongresach rynologicznych i laryngologicznych. Pomysłodawca i organizator Międzynarodowej Konferencji Rynologicznej Rhinoforum, która odbywa się corocznie od 2003. Prezes Polskiego Towarzystwa Rynologicznego (wcześniej Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Rynologii w Polsce „Rynologia Polska”). W 2022 przeszedł na emeryturę.