Cele funkcjonowania czasopisma sformułowano w pierwszym numerze, pisząc m.in.:Wierni obrządku ormiańskiego, rozproszeni po całej Polsce, domagali się już od dawna jakiegoś łącznika, któryby im dał możność zacieśnięcia wzajemnych węzłów, ułatwił wymianę myśli i uczuć, informował o tym wszystkim, co ich bliżej dotyczy. Takim właśnie łącznikiem ma się stać niniejsze pisemko.Redaktorem Posłańca był ksiądz Dionizy Kajetanowicz. Deklarowano czasopismo, jako miesięcznik, jednak praktycznie był to dwumiesięcznik, gdyż najczęściej ukazywały się zeszyty podwójne. Nakład wynosił zwykle tysiąc egzemplarzy, a numer liczył od kilkunastu do ponad trzydziestu stron. Tematyka dotyczyła najczęściej historii i kultury Ormian, zarówno w kraju, jak i poza jego granicami (diaspora). Informacje zagraniczne pochodziły z innych czasopism ormiańskich pozyskiwanych w drodze wymiany. Nie unikano tematyki współczesnej i aktualności, także z poszczególnych parafii ormiańskich, czy z jubileuszy kapłańskich. Publikowano ogłoszenia, reklamy i nekrologi. Poświęcano artykuły ludobójstwu w Turcji (np. etnonim Turcy zapisywano małą literą). Autorzy legitymowali się najczęściej pochodzeniem ormiańskim.