Wędrując od miejscowości do miejscowości, w których odbywały się odpusty i jarmarki, przemierzali Mazowsze, Podlasie, Mazury i Kujawy. Zespół działał do 1968 r.
Po śmierci męża Marianna Razik zamieszkała u brata. On rzeźbił, ona zaczęła malować. Przez wiele lat malowała na płótnie obrazy w formie makat. Głównymi tematami jej twórczości były sceny religijne i patriotyczne. Zarówno Marianna, jak i Jan Razikowie byli bardzo religijni i oczytani w literaturze historycznej. W rzeźbie i w obrazach pragnęli przedstawiać, najważniejsze wartości wyniesione z domu rodzinnego - miłość oraz służbę Bogu i Ojczyźnie. Obrazy religijne i patriotyczne Marianny Razik są wyrazem takiego właśnie posłannictwa. Motywy religijne łączyła z historycznymi malując np. Zmartwychwstanie Chrystusa na tle Orła Białego lub ważne postacie polskiego Kościoła. Niektóre z obrazów M. Razik są odbiciem snów artystki. W 1991 r. otrzymała prestiżową Nagrodę Oskara Kolberga. Namalowała kilkadziesiąt obrazów-makat. Większość z nich trafiła do zbiorów muzealnych, głównie do Muzeum Szlachty Mazowieckiej w Ciechanowie. Placówka ta organizowała wystawy prac Marianny i Jana Razików. Jej Madonny z cudownych obrazów prezentowane są na stałej wystawie. Inne prace znajdują się w zbiorach Muzeum Mazowieckiego w Płocku i Muzeum Etnograficznym im.