W 1928 wstąpił do PPS, w ramach której działał w dzielnicy Bałuty, był kolejno członkiem, przewodniczącym komitetu dzielnicowego, a następnie komendantem milicji partyjnej. Od 1930 pracował w Urzędzie Miasta Łodzi, najpierw w wydziale drogowym, następnie w komunikacyjnym. Po objęciu urzędu przez Wacława Wojewódzkiego został zwolniony za wystąpienie wraz z Wincentym Stawińskim na wiecu pracowników miejskich w sali Teatru Popularnego. W 1934 został zastępcą członka Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS w Łodzi. Od 1935 pracował w Zarządzie Głównym Klasowego Związku Włókniarzy. Sekretarz główny Adam Walczak powierzył mu zorganizowanie pończoszniczo-dzianego oddziału związku, którego następnie został sekretarzem.
Podczas II wojny światowej działał w konspiracyjnej PPS w Okręgowym Komitecie PPS w Łodzi. Dowodził wydziałem wojskowym organizacji. Jego wydział był zaangażowany w akcję gromadzenia broni i materiałów wybuchowych oraz przygotowywania grup bojowych do walki z okupantem. Znalezioną w okolicach miasta broń ukrywano na cmentarzu ewangelickim w Łodzi przy ul. Łąkowej oraz w rejonie sanatorium w Tuszynku.