Za udział w tej akcji cała załoga okrętu otrzymała wyróżnienie.
31 grudnia 1917 roku okręt wchodził w skład Flotylli Górnego Adriatyku w Wenecji i Porto Corsini (wraz z „Delfino”, X 1, „Atropo”, „Tricheco”, „Fisalia”, „Argonauta”, „Narvalo”, „Zoea”, „Otaria”, „Argo”, „Squalo”, F 2, F 3, F 4, F 5, F 12 i F 16). 1 listopada 1918 roku okręt należał do Flotylli Okrętów Podwodnych w Ankonie (razem z F 1, F 6, F 7, F 11, F 14, F 16 i F 18). Łącznie podczas działań wojennych załoga jednostki wzięła udział w 11 rejsach bojowych, operując na austro-węgierskich szlakach handlowych oraz pod portami w Trieście i Poli.
Po wojnie F 13 nadal służył na północnym Adriatyku, pełniąc funkcję jednostki szkolnej dla mechaników okrętowych w Wenecji i Poli. W październiku 1923 roku okręt odbył rejs, zawijając do portów w Poli, Zarze, Lagoście i Brindisi. W roku następnym jednostka uczestniczyła w ćwiczeniach oraz wielkich manewrach morskich floty przeprowadzonych w sierpniu. W lutym 1926 roku okręt został przebazowany do Poli, a w sierpniu powrócił do Brindisi; w 1927 roku brał udział w rejsach szkoleniowych, w tym przeprowadzonych na Adriatyku manewrach floty.
1 sierpnia 1935 roku jednostka została rozbrojona i skreślona z listy floty.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Cantiere navale fratelli Orlando Kategoria:Włoskie okręty podwodne typu F