Siłownia zapewniała rozwijanie prędkości maksymalnej 16,5 węzła.
Uzbrojenie stanowiło działo uniwersalne kalibru 102 mm Mk V o długości lufy L/45 (45 kalibrów). W przypadku „Hare” uzupełniały je cztery pojedyncze armaty 40 mm Bofors. Do zwalczania okrętów podwodnych okręt przenosił maksymalnie do 92 bomb głębinowych.
Załoga liczyła od 85 do 138 osób w czasie wojny.
Służba Po wejściu do służby w listopadzie 1944 roku „Hare” został wcielony do 10 Flotylli Trałowej Royal Navy (10th Minesweeping Flotilla) i bazował początkowo w Tobermory. Nosił numer burtowy J389. Do stycznia kolejnego roku przechodził etap szkolenia załogi. W lutym trałował zbędne już brytyjskie miny w rejonie bazy morskiej w Scapa Flow. W kwietniu trałował miny na południowym Morzu Północnym, a w maju, w składzie 18 Flotylli, na podejściach do Rotterdamu. Po zakończeniu wojny w Europie, od czerwca do sierpnia 1945 roku trałował miny wzdłuż wybrzeża, bazując w niemieckim Cuxhaven.