Zasiadał we wszystkich parlamentach Irlandii Północnej: Izbie Gmin Irlandii Północnej (1965–1972), Zgromadzeniu Irlandii Północnej (1974–1975), Konwencji Konstytucyjnej (1976–1977) oraz Zgromadzeniu Irlandii Północnej (1982–1986, 1999–2007). Od 1970 do 1972 minister stanu w północnoirlandzkim resorcie spraw wewnętrznych w ramach rządów kierowanych przez Jamesa Chichester-Clarka i Briana Faulknera. Ponadto zasiadał w radzie miejskiej Castlereagh (1993–1997) oraz Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy (1990–1997).

W 1979 i 1984 wybierany posłem do Parlamentu Europejskiego. Od 1979 do 1986 należał do frakcji postępowo-demokratycznych, w 1987 przystąpił do Europejskiej Prawicy. W 1983 po raz pierwszy wybrany do Izby Gmin, uzyskiwał reelekcję w 1987, 1992 i 1997. W 2001 wykreowany parem dożywotnim, zasiadł w Izbie Lordów.

Życie prywatne W 1970 zawarł związek małżeński z Mary Frances Todd, ma sześcioro dzieci. 26 lutego 1972 przeżył zamach na swoje życie zorganizowany przez Oficjalną Irlandzką Armię Republikańską, został pięciokrotnie postrzelony i odniósł rany szczęki. Sprawcy zamachu nigdy nie zostali skazani. Znany z licznych kontrowersyjnych wypowiedzi, oskarżany m.in.