Klasyfikacja Obecnie NLPZ dzieli się na trzy grupy, zależnie od wpływu na obie cyklooksygenazy: NLPZ I generacji, czyli klasyczne, wśród których wyróżnia się dwie podgrupy: hamujące preferencyjnie COX-1, np. kwas acetylosalicylowy, indometacyna, ketoprofen hamujące jednakowo (ekwipotencjalnie) oba izoenzymy (diklofenak, ibuprofen, naproksen, nabumeton) NLPZ II generacji hamujące przede wszystkim COX-2 (w mniejszym stopniu także COX-1), np. meloksykam lub nimesulid NLPZ III generacji, tj. wybiórczo hamujące COX-2, głównie koksyby, np. celekoksyb.
Historycznie pierwszymi lekami z tej grupy jest wspomniany kwas acetylosalicylowy, niestosowany z powodu toksyczności aminofenazon i stosowany rzadko butapirazol.
Najbardziej znanym lekiem z tej grupy jest kwas acetylosalicylowy (np. Polopiryna). Poszczególne leki zaliczane do grupy NLPZ-ów różnią się przede wszystkim siłą działania i toksycznością.
Zastosowanie Stosowane objawowo w zwalczaniu gorączki, bólów o różnym pochodzeniu o małym lub średnim nasileniu. NLPZ należą do grupy prostych analgetyków stosowanych samodzielnie lub w skojarzeniu ze słabymi lub silnymi opioidami w bólach o dużym natężeniu. Bywają stosowane w połączeniach z innymi środkami farmaceutycznymi w celu wzmocnienia lub zmienienia profilu ich działania.