BESM-6 (, skrót od dosł. Duża Elektroniczna Maszyna Licząca) – był radzieckim komputerem z serii BESM. Był to pierwszy sowiecki komputer drugiej generacji, korzystający z tranzystorów.
Podstawowe dane BESM-6 był najlepiej znanym i rozwiniętym komputerem swojej serii – BESM. Zaprojektowano go w Instytucie Precyzyjnej Mechaniki i Inżynierii Komputerowej. Prace zakończono w 1965. Produkcję rozpoczęto w 1968 i kontynuowano przez następne 19 lat.
Jak jego poprzednicy, BESM-6 korzystał z tranzystorów (jednakże wersja użyta w 1980 jako komponent superkomputera Elbrus korzystała z układów scalonych). 48-bitowy procesor maszyny taktował z częstotliwością i był wyposażony w dwa potoki danych – osobne dla sterowania i osobne dla obliczeń. Posiadał także pamięć podręczną procesora na 16 48-bitowych słów. Ten system mógł pracować z wydajnością 1 miliona instrukcji na sekundę (). CDC 6600, powszechny superkomputer zachodni z tych samych czasów, osiągał prędkość .
Pamięć komputera można było zaadresować 15-bitowym adresem. Tak więc maksymalna pamięć wynosiła 32K słów (192 kilobajtów). System pamięci wirtualnej pozwalał na rozszerzenie tego do 128K słów (768 kilobajtów).