Ostatecznie znalazła pracę w Jeleniej górze i sierpniu 1945 roku została kierownikiem tamtejszego archiwum. Dążyła do odnalezienia i zgromadzenia wywiezionych podczas wojny akt z Archiwum Miejskiego w Jeleniej Górze, co udało się zrealizować w 1947 roku. Dodatkowo dbała o zabezpieczenie archiwów z innej proweniencji. Dzięki temu ocalono przed utratą bezcenne materiały związane z przeszłością Jeleniej Góry, Karkonoszy i innych terenów Śląska. Eugenia Triller kompletowała również księgozbiór archiwalny – będący kilka lat po wojnie jedyną udostępnianą biblioteką naukową w tym mieście i regionie służący wielu badaczom z całego kraju.
Materiały archiwalne, które Eugenia Triller zgromadziła po 1945 roku pozwoliły jej rozpocząć studia nad przeszłością miasta. Doskonale znała język niemiecki oraz łacinę co pozwoliło jej odczytywać źródła w tych językach. W 1946 roku napisała i wydała anonimowo dwie broszurki „Kościoły i kaplice Jeleniej Góry” oraz „Jelenia Góra. Szkic historyczny”. Były to pierwsze dostępne polskie prace o przeszłości Jeleniej Góry i okolic. W prasie i czasopismach lokalnych publikowała artykuły o dziejach regionu. Brała udział w życiu naukowym regionu. Była członkiem i założycielem jeleniogórskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (1947). Reprezentowała też miasto na sesjach naukowych, takich jak m.in.