Na chetotaksję tułowia składały się m.in. dwie pary dobrze rozwiniętych szczecinek preskapularnych, jedna para dobrze wykształconych szczecinek postpronotalnych, dwie pary szczecinek notopleuralnych, jedna para szczecinek przedszwowych, jedna para szczecinek nadskrzydłowych, dwie pary szczecinek zaskrzydłowych, jedna lub dwie pary szczecinek śródplecowych przed szwem, cztery pary szczecinek śródplecowych za szwem z pięcioma szeregami szczecinek środkowych grzbietu pomiędzy nimi, dwie pary równych rozmiarów szczecinek tarczkowych, dobrze wykształcone szczecinki proepimeralne oraz szczecinki przetchlinkowe. Anepisternum miało szczecinkę dodatkową w kącie przednim oraz dwie duże szczecinki i szczecinki drobne w kącie tylnym. Katepisternum było pośrodku nagie. Skrzydło przednie miało około 2,1 mm długości, około 0,8 mm szerokości, żółtawobrązowe żyłki podłużne i przezroczyste błony. Żyłka kostalna zaopatrzona była w małe kolce, a żyłka analna osiągała krawędź skrzydła.