Był założycielem i wiceprezesem Bałuckiej Kasy Pożyczkowo–Oszczędnościowej. W 1918 został wybrany starszym cechu stolarskiego, funkcję tę pełnił co najmniej do 1927 roku. W 1925, a potem ponownie w 1929 został prezesem Towarzystwa Rzemieślniczego „Resursa”. W 1926 został prezesem i organizatorem i Zarządu Spółdzielczego Banku Rzemieślników Łódzkich. W 1927 założył Wielki Magazyn Mebli Zjednoczonych Stolarzy i Tapicerów Spółdzielnię z Ograniczoną Odpowiedzialnością przy ul. prez. G. Narutowicza 45 w Łodzi, z siedzibą w gmachu PKO.

W 1928 kandydował do sejmu w ramach Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. W latach 1925–1932 był radnym Rady Miejskiej w Łodzi – należał m.in. do komisji finansowo-budżetowej i komisji pracy. Pełnił także funkcję ławnika przy Sądzie Okręgowym Pracy z ramienia pracodawcówRepublika nr 38 z dnia 8 lutego 1929. W 1929 był kandydatem do Izby Rzemieślniczej – został wybrany prezydentem organizacji w regionie województwa łódzkiego. Pełnił funkcję Prezydenta Izby Rzemieślniczej województwa Łódzkiego w latach 1929, 1930, 1931Głos Poranny nr 183 - z dnia 7 lipca 1931.

W latach 20 XX w. wybudował kamienicę przy al. 1-go Maja 87 w Łodzi. Do lat 00. XXI w. znajdował się w niej Powiatowy Urząd Pracy.