Na drugą planetę (pierwsze wydania pt. W nieznane światy) – powieść Władysława Umińskiego, zaliczana do nurtu fantastyki naukowej dla młodzieży. Jest jedną z pierwszych polskich powieści tego nurtu. Ukazała się w odcinkach w magazynie w 1894 roku i została wydana w formie książkowej w roku następnym.
Osią fabuły jest próba nawiązania kontaktu z Marsem przy użyciu teleskopu i potężnych sygnałów świetlnych.
Fabuła W tej powieści główny bohater, astronom Edwin Harting, postanawia nawiązać kontakt z Marsjanami. Do tego celu wykorzystuje nowoczesny teleskop i technikę wysyłania sygnałów świetlnych, uzyskanych w wyniku spalania zawartego w aluminium glinu, opracowaną przez chemika Barretta. Niestety z Marsa nie przychodzi oczekiwana odpowiedź, aczkolwiek dostrzeżono niejednoznaczne zmiany, które niektórzy odczytują jako odpowiedź Marsjan, ale większość jest sceptyczna („spektroskop orzekł, że jest to odbite światło Słońca, ale nie można określić, czy powierzchnia odbijająca jest naturalna w rodzaju grupy obłoków, czy też sztuczna”). Brak jasnej odpowiedzi z Marsa pod koniec powieści doprowadza Hartinga do obsesji lub nawet szaleństwa (aczkolwiek według późniejszej powieści Umińskiego, Zaziemskie światy, osadzonej w tym samym uniwersum, jakiś czas później, Harting odniósł sukcesWróblewski (2005), s.