W 1798 roku poślubił aktorkę Joannę Gamalską.
W 1799 roku powrócił z zespołem Bogusławskiego do Teatru Narodowego w Warszawie, w którym występował aż do przejścia na emeryturę w 1839 roku, z przerwą w sezonie 1806/1807, kiedy to śpiewał we Lwowie, Dubnie, Kamieńcu Podolskim i Tulczynie. Gościnnie występował w Kaliszu (1801, 1802–1805, 1808, 1809, 1811), Poznaniu (1800, 1808, 1809), Białymstoku (1808), Krakowie (1809) i Gdańsku (1811). Od 1813 do 1821 roku był akcjonariuszem spółki akcyjnej kierującej Teatrem Narodowym, powołanej przez Ludwika Osińskiego. W 1833 roku kreował rolę Bartola w Cyruliku sewilskim Gioacchino Rossiniego podczas przedstawienia uświetniającego oddanie do użytku nowo wybudowanego gmachu Teatru Wielkiego w Warszawie. W 1837 roku obchodził w tym teatrze jubileusz 50-lecia pracy artystycznej.
W 1839 roku przeszedł na emeryturę i rok później zamieszkał w Kielcach, gdzie organizował koncerty. W 1841 roku został członkiem Rady Nadzorczej Kieleckiego Zakładu Opiekuńczego. W 1845 roku wrócił do Warszawy, gdzie wystąpił na uroczystości 25-lecia Resursy Kupieckiej.