Marcin Andrzej Ziółkowski (ur. 22 listopada 1790 w Rogoźnie lub Międzylesiu, zm. 23 stycznia 1864 w Radomsku) – polski prawnik i filantrop, fundator szpitala w Radomsku, uczestnik wojen napoleońskich.
Wczesne lata W młodości pełnił funkcje: kancelisty Sądu Kryminalnego Departamentu Poznańskiego i Kaliskiego w Poznaniu (1808), kancelisty Sądu Policji Poprawczej Obwodu Wschowskiego (1808-1809), pisarza Sądu Podsędkowskiego Kryminalnego i Sądu Policji Poprawczej we Wschowie (1810-1812). W tym okresie należał do lóż masońskich.
Służba wojskowa Był oficerem w służbie armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Polskiego. Uczestniczył w kampanii przeciw Moskwie (1812). W latach 1813–1814 przebywał w niewoli rosyjskiej. W 1815 r. ponownie podjął służbę wojskową, lecz już w roku następnym został na własną prośbę zdymisjonowany. Za walkę w wojskach napoleońskich odznaczony Medalem św. Heleny.
Okres radomszczański Po kilku latach dzierżawy dóbr ziemskich w Lublińcu, Hucie Starej A i Chorzenicach osiadł w Radomsku (1820). W 1823 r. nabył w wieczystą dzierżawę osadę na wójtostwie Bugaj na obrzeżach Radomska, w której w ciągu następnych trzech lat wybudował dom. Osiągnął znaczny majątek: posiadał w Radomsku siedem domów, był również dzierżawcą dóbr ziemskich m.in.