otrzymał oba. W pierwszej dekadzie XX wieku rozważano jego kandydaturę z ramienia liberałów z Wolverhampton South, którą jednak sam wycofał. W 1902 roku wszedł w układ z prezydentem Boliwii José Manuelem Pando dotyczący obszaru w regionie Acre, bogatego w kauczuk. Otrzymana koncesja, zwana koncesją Caupolicán, przewidywała udział Conwaya i amerykańskich inwestorów. W 1907 został dyrektorem firmy Inambari Para-Rubber Estates, która eksportowała produkty lateksowe znad rzeki Inambari w Peru. Z ramienia Połączonych Uniwersytetów Angielskich został w 1918 wybrany na posła do Izby Gmin, pełniąc tę funkcję do 1931, kiedy to otrzymał godność para jako «baron Conway of Allington, w Allington w hrabstwie Kent».
Zmarł w Londynie 19 kwietnia 1937 w wieku 81 lat. Tytuł barona Conway of Allington wymarł wraz z jego śmiercią.
Dzieła Prace naukowe History of the Woodcutters of the Netherlands in the Fifteenth Century, 1884 Early Flemish Artists, 1887 The Literary Remains of Albrecht Dürer, 1889 The Dawn of Art in the Ancient World, 1891, dotyczące , Assyrian i sztuki egipskiej Early Tuscan Art, 1902 The Crowd in Peace and War, 1915 Art Treasures of Soviet Russia, 1925 Giorgione as a Landscape Painter, 1929 mały|Strona tytułowa książki o wyprawie do Ameryki Płd., wyd.