Morfologia Owocnik Cyfelloidalny, siedzący lub pseudotrzonowy, głęboko zakorzeniony w drewnie na którym się rozwija, o kształcie nerkowatym, kolistym, uszkowatym lub szeroko kliniastym z podwiniętym brzegiem. Kapelusz o średnicy 25–80 mm, powierzchni początkowo kutnerowatej z nibykolcami o wysokości 1–2 mm, potem wełnistej. Barwa w okresie dojrzałości biaława do kremowej, jasno ochrowa, czasem z izabelowatym odcieniem. Nibytrzon cienki, początkowo walcowaty, umiarkowanie pofałdowany, w kolorze kości słoniowej.
Trama w kapeluszu biała, po wyschnięciu o delikatnie marmurkowej konsystencji z gęstą, żelatynowatą warstwą o grubości 1–2 mm na blaszkach, która w stanie świeżym jest ledwo wyczuwalna, ale po wysuszeniu staje się szklista i ma kolor ciemnej ochry. Blaszki o szerokości 1–7 mm, z 2–3 rzędami blaszeczek, cienkie, białawe, całe, czasami tylko ząbkowane przy trzonie. Trzon o grubości 3–25 mm, twardomięsisty, zwężający się do szerokoklinowatego. Miąższ w stanie świeżym biały, makroskopowo wyraźnie jednorodny, z czasem o barwie kości słoniowej, o mocnym, lekko zjełczałym zapachu i smaku podobnym do drobnoporka mlecznego (Postia tephroleuca). Cechy mikroskopowe Podstawki 25–34 × 6–8 µm, maczugowate, ze sprzążką bazalną, czterema sterygmami o długości 25 µm.