Angażował się w działalność samorządową, m.in. w 1917 r. został wybrany do Rady Miejskiej w Częstochowie i jako jej członek reprezentował Częstochowę na I Zjeździe Przedstawicieli Miast Królestwa Polskiego w Warszawie, który odbył się w dniach 19–21 listopada 1917 r. W marcu 1919 został wybrany do zespołu, który miał opracować monografię rady. Był także ławnikiem Sądu Okręgowego w Częstochowie.
W 1931 w jego fabryce urzędnicy Akcyz i Monopolów wykryli podwójną księgowość, mającą na celu ukryć nielegalną dystrybucję eteru (tzw. afera eterowa), jednak już w 1932 prasa doniosła, iż sprawa dążyła do umorzenia. Ostatecznie sprawy nie wniesiono do sądu.
Od końca lat 30-tych mieszkał w Warszawie, ale 31 grudnia 1941 wrócił do Częstochowy i zamieszkał na terenie getta. Przypuszczalnie zginął we wrześniu lub październiku 1942 podczas jego likwidacji.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1937).
Żonaty z Marią, córką łódzkiego bankiera Wilhelma Landaua.
Przypisy