druga to emancypacja (przejęcie władzy) przez Jeana I z Forez.
Sala Diany w okresie XIII – XVI w. była miejscem narad i zgromadzeń szlachty za czasów hrabiów Forez, oraz ich następców Burbonów. W 1536 roku w sali był przyjmowany Franciszek I, król Francji i od 1527 roku hrabia Forez (Franciszek I skonfiskował hrabstwo Forez, Karolowi III, księciu Burbon). Sala decyzją króla została przekazana w użycie kapitule kolegiaty Notre-Dame. Prawdopodobnie nazwa pochodzi od Doyennat czyli „pokój dekanatu”. Kapituła wynajmowała salę na przedstawienia. Nadal służyła również jako miejsce spotkań stanów Forez.
W czasie rewolucji francuskiej, jako majątek kościelny została upaństwowiona i sprzedana 8 sierpnia 1791 karczmarzowi. Nowy właściciel wybił otwory na okna i drzwi w ścianie zachodniej. Salę podzielił stropem, górną część przeznaczył na składowanie siana, dolną na stajnie i skład towarów.
W XIX wieku kilku uczonych zwróciło uwagę na dewastację „arcydzieła”. W 1862 roku pani Veuve Bardos zgodziła się na sprzedaż budynku miastu Montbrison, transakcję finansował książę Persigny, minister Napoleona, ale pod warunkiem, że będzie służyć stowarzyszeniu badającemu lokalną historię.