Dostrzeżono wiele podobieństw między walką prowadzoną przez partyzantów jugosłowiańskich podczas II wojny światowej a walką partyzantów walczących podczas rewolucji meksykańskiej.
Pierwszym meksykańskim filmem, który miał swoją premierę w Jugosławii, był dramat Un día de vida z 1950 r. (Jedan dan života), który stał się wielkim hitem. Jego fabuła - dotycząca egzekucji buntownika podczas rewolucji meksykańskiej - doprowadziła wielu jugosłowiańskich widzów do łez spowodowanych ich własnymi, podobnymi doświadczeniami z czasów II wojny światowej.
Popularne stały się również inne, mniej polityczne filmy meksykańskie, takie jak komedie i romanse. Wielu młodych Jugosłowian często naśladowało styl meksykańskich gwiazd filmowych, a wśród muzyków popularne stało się wykonywanie tradycyjnych meksykańskich piosenek - zarówno po hiszpańsku, jak i po serbsko-chorwacku. Po latach 70. zainteresowanie powoli osłabło.
Do znanych wykonawców Yu-Mex tamtej epoki należeli Nikola Karović, Slavko Perović, Ljubomir Milić i jego zespół Paloma (aka Palomci, wśród nich Rade Todosijević), Miroslava Mrđa, Đorđe Masalović, Ana Milosavljević, Trio Tividi, Manjifiko, Nevenka Arsova i inni. Piosenki Yu-Mex wykonali także inni znani piosenkarze i muzycy, tacy jak Predrag Cune Gojković i Mišo Kovač.
Przypisy
Kategoria:Muzyka w Jugosławii Kategoria:Kinematografia w Meksyku