George'owi Bushowi konkurenci często zarzucali złamanie obietnicy wyborczej o nie podnoszeniu podatków, którą złożył w 1988 roku. Pat Buchanan w czasie prawyborów, a następnie Bill Clinton w kampanii wyborczej często przypominali Bushowi jego słowa, będące soundbite'm wyborczym: Read My Lips: No New Taxes, podważając jego wiarygodność.
Wśród wielu działaczy rządzącej partii silna była tendencja do wymiany kandydata na wiceprezydenta, gdyż, według nich, Quayle był dla Busha bardziej obciążeniem, niż atutem (wypominano mu słynne gafy i uchylanie się od służby wojskowej w czasie wojny w Wietnamie). Bush osobiście bronił Quayle’a w czasie kampanii, choć potem nazwał decyzję o wybraniu go swym wiceprezydentem największym błędem swojego życia.
Partia Demokratyczna
Ponieważ kampania zaczynała się na dobrą sprawę już w roku 1991, kiedy Bush był politykiem bardzo popularnym, przeto wielu znanych pretendentów, jak lider większości Izbie Reprezentantów Dick Gephardt, gubernator stanu Nowy Jork Mario Cuomo czy senatorowie Al Gore z Tennessee i Jay Rockefeller z Wirginii Zachodniej ogłosiło, że nie będą stawać przeciwko Bushowi.