1780 – brodaczka kępkowa Usnea intermedia (A. Massal.) Jatta 1909 – brodaczka pośrednia (b. buczynowa, b. górska, b. karpacka, b. sina, b. szmaragdowa, b. sztywna, b. zaniedbana) Usnea lapponica Vain. 1925 – brodaczka sorediowa (b. niezwykła, b. sitowa) Usnea leucosticta Vain. 1933 – brodaczka wybielona Usnea motykae Räsänen 1937 – brodaczka Motyki Usnea neglecta Motyka 1936 – brodaczka zaniedbana Usnea perplexans Stirt. 1881 – brodaczka sitowa Usnea plicata (L.) Weber ex F.H. Wigg. 1780 – brodaczka spleciona Usnea prostrata Van. ex Räsänen 1921 – brodaczka wyprostowana Usnea scabrata Nyl. 1875 – brodaczka szorstka Usnea silesiaca Motyka 1930 – brodaczka śląska (b. maderska) Usnea subfloridana Stirt. 1882 – brodaczka kędzierzawa Usnea uncinulata Motyka 1936 – brodaczka haczykowata Usnea wasmuthii Räsänen 1931 – brodaczka Wasmutha Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Lichenes of Poland. A fifth annotated checklist oraz W. Fałtynowicza.
W Polsce wymarły 22 gatunki za, m.in. Usnea longissima Ach. (wg nowych ujęć taksonomicznych Dolichousnea longissima (Ach.) Articus) – brodaczka najdłuższa, która jeszcze w XX wieku występowała w Tatrach i Puszczy Białowieskiej za. Wszystkie gatunki w Polsce objęte są ochroną gatunkową.
Przypisy Według Index Fungorum takson niepewny.
Wymieniona pod synonimem Usnea madeirensis Motyka.
Kategoria:Tarczownicowate