Abadillę.
Swój nadrzędny cel – wspieranie rozwoju języka tagalskiego oraz wyrosłej zeń kultury – realizowało na wiele sposobów. Organizowało konkursy poetyckie, w owych czasach na Filipinach skupiające się raczej na deklamowaniu poezji, nie zaś na prezentowaniu nowych i powstałych specjalnie na konkretną okazję kompozycji. W rocznicę urodzin Francisco Balagtasa, znanego jako książę poetów tagalskich, członkowie stowarzyszenia odwiedzali konkretne, wybrane uprzednio miasto, organizując w nim rozmaite wydarzenia kulturalne. Upamiętniało również inne wybitne postacie tagalskiej literatury, takie jak Marcelo H. del Pilar czy Andrés Bonifacio. Zwłaszcza w początkach swego istnienia cieszyło się dużą popularnością, przyciągając tłumy zainteresowanych na spotkania w Malolos (1913), Udyong (1914), Baliuag (1915), Meycauayan (1916) czy Bigaa (1917).