Wiosną 1876 r. rozpoczęto wydobycie wapieni w kamieniołomach okolic Chęcin, a w lipcu tegoż roku otwarto w Kielcach fabrykę zajmująca się przeróbką skał: cięciem bloków, szlifowaniem płyt i wytwarzaniem końcowych produktów. W kolejnych latach przedsiębiorstwo rozszerzyło liczbę branych w dzierżawę lub kupowanych kamieniołomów oraz otworzyło w Kielcach szkołę niedzielną dla uczniów chcących uzyskać zawód kamieniarzaGłówka J., Szczepański J., 2020: "Marmury Kieleckie" w latach 1876-1945. W: Główka J., Szczepański J. (red.), s. 31. Firma specjalizowała się w wydobyciu wapieni rejonu świętokrzyskiegoGłówka J., Szczepański J., 2020: "Marmury Kieleckie" w latach 1876-1945. W: Główka J., Szczepański J. (red.), s. 30, 32 (w kamieniarstwie wapienie te, mimo iż są to skały osadowe określa się jako marmury lub marmury techniczne, ze względu na ich walory estetyczne i zdolność do uzyskiwania połysku w efekcie polerowania, jednak w geologii marmurami nazywa się wyłącznie węglanowe skały metamorficzneGągol i in. 2020, s. 138, 139) i wytwarzaniu z nich polerowanych wyrobów skalnych: płyt posadzkowych, okładzin ściennych, nagrobków, epitafiów, ołtarzy i innych elementów wystroju kościelnego, balustrad, przedmiotów ozdobnychGłówka J., Szczepański J., 2020: "Marmury Kieleckie" w latach 1876-1945. W: Główka J., Szczepański J. (red.), s.