thumb|upright=1.3 thumb «Ostatni adres» (rosyjski: ) – to zakrojony na szeroką skalę publiczny projekt upamiętniający niewinnych ludzi, którzy zginęli w wyniku represji politycznych popełnionych przez władze radzieckie. Jego zasadą jest «Jedno imię, jedno życie, jeden znak». W ramach projektu na domu, który stał się ostatnim adresem życia ofiary samowoli państwa, instalowany jest mały, wielkości dłoni, minimalistyczny metalowy znak pamięci o prostokątnym kształcie. Widnieje na niej imię i nazwisko zamordowanego, jego rok urodzenia, zawód, daty aresztowania, śmierci i rok rehabilitacji. Po lewej stronie tabliczki znajduje się kwadratowy otwór, przypominający brakujące na karcie zdjęcie. Suma wielu takich spersonalizowanych pomników tworzy «sieć» pomników rozproszonych w różnych miastach na całym świecieSergey Parkhomenko (7 mars 2018). Russia has yet to recover from the trauma of the Stalin era. The Guardian.Humble Memorials for Stalin’s Victims in Moscow”. New Yorker. 13 december 2014..