1 sierpnia szwadron liczył 127 osób i 30 koni, a 16 września – 136 osób i 28 koni. Ponieważ Mieczyński ostatecznie nie zdołał zorganizować dostatecznej liczby koni, szwadron uległ w końcu rozformowaniu. 23 września 28 konnych przydzielono do jednostki kawaleryjskiej, a 47 pieszych, mimo umundurowania i uzbrojenia kawaleryjskiego, wcielono 13 października do batalionu strzelców płk. Sokolnickiego. Pozostałych około 50 ludzi odebrały inne jednostki.
Żołnierze szwadronu Organizatorem i dowódcą szwadronu był były rotmistrz kawalerii narodowej mjr Feliks Mieczyński. Rotmistrzem został Aleksander Gradowski, pierwszym podporucznikiem (adiutantem) był Jan Jaczewski, drugim – Jan Arkuszewski, trzecim – Tadeusz Wilkowski, a czwartym – Tomasz Rokossowskii. Szeregowi rekrutowali się z drobnoszlacheckiej młodzieży. W spisach widnieją tylko 3 nazwiska nieszlacheckie: Szulc, Gusy i Chara.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Szwadrony kawalerii okresu powstania kościuszkowskiego Kategoria:Polskie jednostki kawalerii utworzone w 1794 Kategoria:Polskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1794 Kategoria:Ziemia liwska