Każda z sonat jest dedykowana jednemu z wirtuozowskich skrzypków z czasów życia kompozytora, wszyscy byli młodsi od kompozytora i w każdej sonacie Ysaÿe starał się oddać odrobinę ich osobowości; Jacquesowi Thibaud był przyjacielem autora. Kompozytor nigdy nie wykonał publicznie żadnej ze swych z sonat z opusu 27. III sonata została po raz pierwszy wykonana przez Josefa Gingolda.
Cykl opublikowano w 1924 roku w Brukseli w Editions Ysaÿe (Antoine Ysaÿe), pierwszy drukowany egzemplarz na pergaminie został przekazany belgijskiej królowej Elżbiecie Gabrieli Bawarskiej.
W 2018 roku znaleziono rękopis skrzypaczki Josette Lavergne z odmienną, nieukończoną wersją VI sonaty, wykonanie cyklu przez Walentina Niklasa z tą wersją wydało Naxos w 2020 roku.
Budowa Sonaty stanowią od strony formalnej różnorodne tematycznie fantazje o swobodnej budowie. Zaprezentowano w nich całość technik wirtuozowskich znanych w czasach Ysaÿe’a. Zastosowana harmonika jest niekonwencjonalna, a kolorystyka momentami impresjonistyczna. Wykonanie całości zajmuje około 65 minut.
I sonata g-moll dedykowana Józsefowi Szigetiemu I. Grave
II. Fugato
III. Allegretto poco scherzoso
IV. Finale con brio
„Obsession” dedykowana Jacquesowi Thibaudowi I. Prelude
II. Malinconia
III. Danse des ombres
IV. Les Furies