Po powrocie kierował Zakładem Organizacji Walki z Rakiem i Epidemiologii Nowotworów, a od 1980 roku ­– Samodzielną Pracownią Studiów i Modelowania Profilaktyki Nowotworów w Instytucie Onkologii. Przez trzy miesiące był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. W 1984 roku uzyskał habilitację na podstawie pracy pt. „Charakterystyka epidemiologiczno-kliniczna dwóch głównych postaci histopatologicznych raka żołądka wg klasyfikacji Laurena”. W tym samym roku reaktywował Polski Komitet do Zwalczania Raka i został jego prezesem. W 1997 roku prezydent Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł profesora nauk medycznych. Od roku 1995 kierował Zakładem Organizacji Badań Masowych IO. W 2005 roku przeszedł na emeryturę.

W ciągu swojej długiej kariery naukowej kierował m.in. Mazowieckim Rejestrem Nowotworów. Koordynował realizację wielu tematów w kolejnych programach rządowych i międzynarodowych. Był również specjalistą wojewódzkim ds. onkologii dla województwa płockiego oraz członkiem Komisji Epidemiologicznej PAN. Zajmował się działalnością dydaktyczną, prowadził wykłady i ćwiczenia m.in. ze słuchaczami Technikum Elektrokardiologii, pielęgniarkami oraz studentami Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej, w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego oraz w Europejskiej Szkole Onkologii.