Mając ponad 28 000 członków w 47 oddziałach lokalnych, jego prezes, Albert Young, złożył wniosek o członkostwo w AFL. AFL poprosiło TDIU o połączenie się ze związkiem Younga w celu utworzenia nowego związku afiliowanego przy AFL. Obie grupy uczyniły to w 1903, tworząc Międzynarodowe Bractwo Kierowców (IBT) i wybierając Corneliusa Sheę na pierwszego prezesa. Proces wyborczy okazał się burzliwy. Shea skutecznie kontrolował konwencję, ponieważ lokalni mieszkańcy Chicago — reprezentujący prawie połowę członków IBT — poparli jego kandydaturę en bloc. Shea miał opór ze strony Johna Sheridana, prezesa Ice Drivers' Union of Chicago. Sheridan i George Innes, prezes TDIU, oskarżyli Sheę o defraudację, próbując w ten sposób zapobiec jego wyborowi. Mimo tego Shea wygrał wybory 8 sierpnia 1903 stosunkiem głosów 605 do 480. Nowa grupa wybrała Edwarda L. Turleya z Chicago na sekretarza-skarbnika i Alberta Younga na generalnego organizatora.
25 lipca 2005 IBT wystąpił z centrali związkowej AFL–CIO i został członkiem założycielem nowej federacji związków zawodowych Change to Win Federation (CtW).