W 1981 r. Hoàng Cơ Minh spotkał się z przedstawicielami rządu tajskiego i uzyskał ich zgodę na otwarcie biur wzdłuż granicy z Laosem. Z tych baz operacyjnych Wietnamczycy z diaspory nawiązali kontakt z rodakami w kraju, aby zbudować ruch prodemokratyczny na miejscu. Na konferencji politycznej założycielskiej Việt Tân we wrześniu 1982 r. Hoàng Cơ Minh został wybrany na przewodniczącego. Większość czasu spędził w dżungli opanowanej przez malarię, gdzie mógł być blisko Wietnamu i przewodzić ruchowi.
Lata 80. były trudnym okresem dla wietnamskich aktywistów. Kraj został odcięty od świata, a wietnamskie wojska komunistyczne okupowały zarówno Laos, jak i Kambodżę. Aby podróżować do i z Wietnamu, ludzie musieli przemierzać „pola śmierci” Indochin. W tym środowisku członkowie Việt Tân z diaspory próbowali nawiązać kontakt z aktywistami na miejscu.
Latem 1987 roku Hoàng Cơ Minh poprowadził grupę 200 aktywistów z Tajlandii do Wietnamu w ramach operacji znanej jako „Na wschód” (Đông Tiến). Po drodze zostali zaatakowani przez komunistyczne wojska.