Otto Krayczyrski (ur. 18 września 1876 w Dąbrówce Dolnej, zm. ?) – niemiecki nauczyciel, duchowny rzymskokatolicki, działacz mniejszości niemieckiej w Polsce, radny Rady Miejskiej w Katowicach, poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I i II kadencji.
Życiorys Urodził się 18 września 1876 roku w Dąbrówce Dolnej. Ukończył gimnazjum realne w Opolu oraz studia filozoficzne i teologiczne na uniwersytecie we Wrocławiu. 20 czerwca 1903 roku przyjął święcenia kapłańskie, po czym został wikarym, a następnie administratorem parafii w Markowicach i Tarnowcu na Śląsku Opolskim. W 1911 roku złożył egzamin państwowy na nauczyciela szkół średnich i w tym samym roku został nauczycielem religii w żeńskim gimnazjum w Katowicach (późniejsze VIII Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Katowicach).
Zaangażował się w działalność polityczną. W 1903 roku został członkiem Niemieckiej Partii Centrum. W 1919 roku został radnym Rady Miejskiej w Katowicach, a po rezygnacji w marcu 1923 roku Maxa Reichela ze stanowiska przewodniczącego Rady Miejskiej objął on to stanowisko. Doszło o nie do ostrej walki, w której Polacy promowali na przewodniczącego Jana Piechulka, a ks. Ottonowi Krayczyrskiemu zarzucano, że słabo znał język polski.