Zmarł w Wilczych Błotach wkrótce po operacji całkowitego usunięcia krtani w berlińskim szpitalu. Został pochowany na ewangelickim cmentarzu w Nowych Polaszkach. Jego grób po latach powojennego zapomnienia i destrukcji cmentarza, został zidentyfikowany i odbudowany staraniem proboszcza polaszkowskiej katolickiej parafii, ks. Edmunda Talaśki. Parafia katolicka przejęła również, jako filialny, poewangelicki szachulcowy kościół w Nowych Polaszkach.
Zainteresowania i pasje naukowe W Berlinie poświęcił się swoim pasjom: botanice, geografii rozmieszczeniu roślin, a później antropologii i etnologii. Został aktywnym członkiem renomowanych towarzystw naukowych. Był sekretarzem i bibliotekarzem w Towarzystwie Botanicznym, został członkiem Berlińskiego Towarzystwa Antropologii, Etnologii i Prehistorii (Berliner Gesellschaft für Anthropologie,Ethnologie und Urgeschichte), działającego pod kierownictwem Rudolfa Virchowa. Publikował wiele rozpraw.