Treichel był zasłużonym etnologiem. W pośmiertnym wspomnieniu o Alexandrze Treichelu w „Königsberger Hartungsche Zeitung” z 6 sierpnia 1901 znajduje się opis i ocena jego pasji badawczej i kolekcjonerskiej: (...) W świecie naukowym był uznawany za swoisty fenomen, za oryginała, który samodzielnie wybierał sobie tematy badawcze i samemu je opracowywał. Treichel nie wychodził od uczonych studiów, ale w kontaktach z ludem widział źródło swojego poznania. (...) Nie krępowały go samotne wyprawy, podczas których rozprawiał z robotnikami i czeladnikami na wszelkie interesujące go tematy, korzystając z dialektu i specyficznego żargonu tych ludzi. Stąd też chętnie jeździł pociągiem czwartą klasą, by zaprzyjaźnić się z prostymi ludźmi i w ten sposób wysłuchać wszystkich ciekawostek. (...) Treichel rozumiał pojecie etnografii w najszerszym tego słowa znaczeniu i zwracał uwagę na pozornie nieistotne detale, podobnie jak jego mistrz Jacob Grimm”..