Uczęszczał do szkoły podstawowej w Ludwinowie. Później, jako uczeń gimnazjum w Mariampolu, pod wpływem swojego nauczyciela Petrasa Kriaučiūnasa przyłączył się do ruchu na rzecz litewskiego odrodzenia narodowego. Wysyłał krótkie korespondencje do Aušry i kolportował nielegalną prasę litewską. Ukończył naukę w 1886 roku i wstąpił na Uniwersytet Moskiewski, na studia medyczne. W 1891 r. ukończył je, uzyskując dyplom lekarski. Wrócił na Litwę i praktykował jako lekarz kolejno na kowieńskiej Aleksocie (1891), w Jeznie (1892–1893), Balwierzyszkach (1893–1895), Wyłkowyszkach (1895) i Pilwiszkach (1895–1898).
Litewskie odrodzenie narodowe Redaktor gazety Będąc studentem uniwersytetu, zaczął pisać artykuły dla pisma „Varpas” (Dzwon). Po powrocie na ziemie litewskie coraz bardziej angażował się w redagowanie i wydawanie pism „Varpas” i „Ūkininka”. Matulaitis pisał ostre, lewicowe artykuły, które nie podobały się bardziej konserwatywnym autorom i redaktorom. Mimo to w 1895 roku został redaktorem naczelnym obu czasopism i pełnił tę funkcję do 1897 roku. Za czasów Matulaitisa gazety stały się bardziej radykalne, krytykując zarówno reżim carski, jak i duchowieństwo katolickie, którego przedstawiciele odeszli z redakcjiOchmański J., Historia Litwy, Warszawa 1982. ISBN 83-04-00886-6, s. 239..