W szpitalu pracowała jeszcze do maja 1945, aż do wejściu wojsk sowieckich.
Sierżant Anna Lubowicka została odznaczona przez Dowódcę Armii Krajowej na wniosek Komendanta Okręgu dnia 1 stycznia 1945 Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari - za przewiezienie 3 tysięcy zrzutowych dolarów w grudniu 1944 z miejsca zrzutu w Czaryżu do komendy Okręgu „Jodła” w Kielcach oraz za wywiezienie ze szpitala w Jędrzejowie i przewiezie do Wodzisławia czterech rannych będących pod nadzorem gestapo - z uzasadnieniem Za wyróżniające się męstwo w służbie w warunkach bojowych w okresie konspiracji i podczas walk Armii Krajowej na terenie Okr. Radomskiego.
W maju 1945, w związku z poszukiwaniem jej przez UB, wyjechała do Nowej Wsi, pow. Grójec, gdzie w 1945 powtórnie wyszła za mąż za pchor. AK Jerzego Lubowickiego. Od 5 sierpnia 1945 do 30 czerwca 1948 wykonywała pracę w gospodarstwie doświadczalnym SGGW jako administrator. Od 1 lipca 1948 do końca listopada 1950 była administratorką gospodarstwa SGGW w Krosnej, pow. Pruszków. Po kilkuletniej przerwie powróciła do pracy zawodowej, podczas której zajmowała do 20 marca 1956 stanowisko starszego radcy w Ministerstwie Gospodarki Komunalnej. Do 30 kwietnia 1959 była kierownikiem Zieleni Osiedlowej Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej.