W służbie litewskiej zastosowano system optroniczny Selex NA 18 Medusa.
Napęd był pierwotnie w systemie CODAG, składający się z turbiny gazowej GE LM 500 mocy szczytowej, o mocy 5450 hp, poruszającej środkowy wał śruby, i dwóch silników wysokoprężnych MTU 16V 396 TB 94 o mocy łącznej 5800 hp, pracujących na zewnętrzne wały śrub. Łącznie okręt miał trzy śruby o regulowanym skoku. W Litwie napęd stanowiły tylko dwa silniki wysokoprężne o mocy 5800 hp, napędzające dwie śruby. Prędkość maksymalna wynosiła 30 węzłów, a na silnikach 20 w; w toku służby w Litwie podawana jest prędkość 18 w. Zasięg wynosił 2400 Mm przy prędkości 18 w. Okręt miał też napęd pomocniczy w postaci silników hydraulicznych napędzających zewnętrzne wały, dla których czynnik roboczy zapewniały pompy napędzane silnikiem wysokoprężnym GM 12V-71 o mocy 500 hp. Napęd hydrauliczny pozwalał na osiąganie prędkości 10 w
Służba Okręt wszedł do służby w Królewskiej Marynarce Duńskiej 19 grudnia 1989 roku. Został nazwany „Flyvefisken” (latająca ryba), jako kolejny okręt o tej nazwie. Nadano mu numer burtowy P 550.