nauczycielem przyrody w I Gimnazjum Męskim im. gen. Sowińskiego w Warszawie i Gimnazjum Władysława Giżyckiego (1922-1926). W latach 1928-1940 był kustoszem Państwowego Muzeum Zoologicznego w Warszawie, pełniąc w latach 1933-1934 obowiązki dyrektora. W latach 1930-1939 był profesorem Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie i Łodzi. Od 1939 roku był członkiem Zarządu Głównego PTK.
Po wybuchu II wojny światowej zaangażował się w tajne nauczanie. W latach 1940-1944 był zatrudniony w Szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie. 5 sierpnia 1944 roku został aresztowany i wywieziony do Niemiec. Pracował tam jako robotnik przymusowy skierowany do budowy podziemnych zakładów zbrojeniowych w masywie Walpersberg koło miasta Kahla w Turyngii. Po powrocie do Polski został w sierpniu 1945 roku pracownikiem naukowym Uniwersytetu Łódzkiego. W 1946 roku został zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego UŁ, gdzie zajmował się morfologią porównawczą i systematyczną zwierząt. W 1952 roku został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk.
Był członkiem Towarzystwa Przyrodniczo-Pedagogicznego, Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika, Polskiego Towarzystwa Zoologiczno-Anatomicznego, Polskiego Towarzystwa Zoologicznego, Łódzkiego Towarzystwa Naukowego (wiceprezes) oraz Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.