Rewolucja Brabancka (, ) – belgijska rewolucja trwająca od 24 października 1789 do 2 grudnia 1790 roku, skierowana przeciwko Austriakom.
Tło Od 1714 roku tereny dzisiejszej Belgii (zwane wówczas Niderlandami Austriackimi) znajdowały się pod władzą dynastii Habsburskiej. Mieszkańcy tej prowincji byli w większości Katolikami. W latach 80. XVIII w. cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Józef II rozpoczął szereg reform dotyczących państwa i Kościoła w tym kasatę zakonów. Spowodowało to niezadowolenie miejscowej ludności i serię zamieszek w roku 1787, zwanych Małą Rewolucją, która jednak szybko została stłumiona. Wtedy czołowy przedstawiciel opozycji antyaustriackiej, nazywającej siebie „Patriotami”, Henri Van der Noot, udał się do Republiki Zjednoczonych Prowincji by tam utworzyć rewolucyjną belgijską armię. mały|Cesarz Józef II