Prócz pałacu w sąsiedztwie powstały utrzymane w podobnym stylu zabudowania gospodarcze i 25-hektarowy park krajobrazowy. W latach 1875–1876 z inicjatywy Jana Balińskiego do lewego szczytu pałacu dobudowano ośmioboczny piętrowy pawilon według projektu Apolinarego Mikulskiego. Został on połączony z główną bryłą budynku za pomocą krótkiego łącznika i zwieńczony niskim belwederem.
Jaszuny stały się jednym z ważnych ośrodków myśli polskiej. Gościli tu ludzie nauki i kultury: profesor botaniki Stanisław Jundziłł, ks. Jędrzej Kłągiewicz, astronom Piotr Sławiński, Tomasz Zan, Adam Mickiewicz, Antoni Edward Odyniec, ks. Paweł Brzostowski, Józef Mianowski, Wawrzyniec Puttkamer, Salomea Bécu i jej pasierbice: Olesia i Hersylka oraz Juliusz Słowacki, który to w Jaszunach przeżywał swą nieodwzajemnioną miłość do Ludwiki Śniadeckiej, córki Jędrzeja Śniadeckiego, siostry Zofii Balińskiej.
Do Jaszun często przyjeżdżał Joachim Lelewel, tutaj powstała idea założenia Towarzystwa Szubrawców. Pałac był miejscem spotkań inteligencji. Często w Jaszunach bywał Ignacy Domeyko, młody wówczas znawca minerałów, należący do Filomatów. Dopiero po klęsce powstania styczniowego w 1864 roku, która zmusiła wielu do ucieczki za granicę, znaczenie Jaszun spadło.