Jej całkowita wysokość wynosi około 14 m.
Dwuspadowy dach świątyni jest jednokalenicowy z naczółkiem od strony wschodniej, osiągając wysokość około 9,5 m, a strop belkowy. Więźba dachowa jest oryginalna, krokwiowo-jętkowa, wsparta na stolcach oraz dodatkowych ukośnych podporach. Dach nawy pokryty jest dachówką karpiówką ułożoną w "koronkę", natomiast hełm wieży i obdaszki są pokryte łupkiem.
Architektura kościoła jest charakterystyczna dla ryglowych budowli sakralnych wznoszonych na Pomorzu Zachodnim w XVII i XVIII wieku, łącząc elementy barokowe z neogotyckimi.
Historia Budowa kościoła zakończyła się prawdopodobnie w roku 1782, co potwierdzają daty umieszczone na chorągiewce dachowej oraz nadprożu drzwi wieży. Fundatorem świątyni było miasto Goleniów, a pierwotnie, aż do zakończenia II wojny światowej, należała ona do ewangelickiej parafii w Żółwiej Błoci. Na przełomie XIX i XX wieku przeprowadzono remont, w ramach którego wstawiono ostrołukowe okna i ufundowano nowe wyposażenie, w tym ołtarz, ambonę oraz część ławek. W czasach powojennych kościół jako świątynia rzymskokatolicka pod wezwaniem Świętej Trójcy poświęcony został 8 grudnia 1947 roku przez ks. Józefa Wojnara SChr i włączony wówczas do parafii św. Katarzyny w Goleniowie, a od 1985 roku do parafii Krępsko (po jej erygowaniu 6 stycznia 1985 roku).