Podczas powstania warszawskiego służyła jako łączniczka bojowa oraz zastępczyni szefa łączności Zgrupowania „Radosław”. Uczestniczyła we wszystkich walkach Zgrupowania na Woli, Starym Mieście, Czerniakowie i Mokotowie. Po upadku Powstania zbiegła z transportu jenieckiego, odszukała matkę oraz swoje dzieci i zamieszkała z nimi pod Kielcami. Do czasu wejścia wojsk sowieckich była czynna prawdopodobnie w KO Kielce w PŻ.
Podporucznik Eugenia Malinowska-Baum Rozkazem Dowódcy AK Nr 512 z 2 października 1944 została odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari (na wniosek ppłk. J. Mazurkiewicza „Radosława”). Nadanie zostało zweryfikowane przez III Kapitułę Londyńską w 1965 z nr. Krzyża 13011 oraz przez GKWO przy ZG ZBoWiD w 1966 z nr. zaświadczenia DK-05135/W.
Po zakończeniu działań wojennych przez rok mieszkała w Łodzi, gdzie pracowała w Związku Rewizyjnym Spółdzielni RP, który później przekształcono w Centralny Związek Spółdzielni. W 1946 razem z instytucją przeniosła się do Warszawy. Następnie pracowała w Centrali Rolniczej „Samopomoc Chłopska” oraz w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych. Ukończyła Państwowy Kurs Budownictwa w zakresie planowania i inwestycji.