Said Halim Pasza (, ; ur. 1863 lub 19 lutego 1864 w Kairze, zm. 6 grudnia 1921 w Rzymie) – osmański polityk i pisarz pochodzenia egipsko–albańskiego, wielki wezyr (1913–1917), minister spraw zagranicznych (1913–1915).
Podczas pełnienia przez niego funkcji wielkiego wezyra miało miejsce przystąpienie Imperium Osmańskiego do I wojny światowej oraz podpisanie sojuszu z Cesarstwem Niemieckim.
Życiorys W 1870 roku wraz z rodziną zamieszkał w Konstantynopolu, gdzie był nauczany przez prywatnych nauczycieli, następnie ukończył studia politologiczne w Szwajcarii.
Podczas panowania sułtana Abdülhamida II otrzymał tytuł paszy, a 21 maja 1888 roku został członkiem Rady Państwa. 22 września 1900 roku został mianowany bejlerbejem Rumelii, jednak w 1903 roku został wydalony z kraju z powodu kontaktów z młodoturkami. Na emigracji udzielał wsparcia młodoturkom, a także został członkiem Komitetu Jedności i Postępu; po udanej rewolucji z 1908 roku wrócił do Konstantynopola, ponownie zasiadł w Radzie Stanu, z której już 3 września tegoż roku został odwołany.