Oruç Reis lub Arudż Barbarossa (ur. 1474 na Lesbos, zm. w maju 1518 w Tilimsanie) – osmański pirat i korsarz. W latach 1516–1518 samozwańczy sułtan Algieru, jego działalność położyła podwaliny pod późniejszy osmański bejlerbejlik Algieru.
Życiorys W młodości zajmował się handlem morskim. Podczas wyprawy do Trypolisu został pojmany przez rycerzy Zakonu Maltańskiego i uwięziony; nie doszły do skutku próby wykupienia go przez jego młodszego brata Hayreddina, ostatecznie Oruçowi udało się uciec z niewoli. Udał się następnie do Aleksandrii w celach handlowych, ze względu na jego rosnącą popularność oraz na umiejętności handlowe mamelucki sułtan Kansuh al-Ghauri przyjął go do służby na swoim dworze. Stanął na czele floty handlowej złożonej z 16 statków, która została zaatakowana przez flotę Zakonu Maltańskiego, a następnie rozproszona.
W 1511 roku prowadził działalność piracką na Morzu Śródziemnym, m.in. nieopodal wybrzeża Puli zdobył dwa weneckie statki, a w pobliżu Eubei stoczył walkę z trzema weneckimi statkami. W następnym roku działał w pobliżu Cypru; zdobył pięć kolejnych statków stanowiących część weneckiej floty handlowej.